SDRP Oddział Warszawski

Wystawa „Chodząc po ziemi. 50 lat fotografii prasowej Aleksandra Jałosińskiego”

m.lugowski — Wed, 25 Jan 2012 07:56:30 +0000

Forum Polska Agencja Fotografów oraz Dom Spotkań z Historią zapraszają na wernisaż wystawy w dniu 25 stycznia 2012 o godzinie 18 w DSH przy ulicy Karowej 20

Julia i Jan – to najpopularniejsze imiona w 2011r.

m.lugowski — Wed, 25 Jan 2012 07:49:30 +0000

Codziennie rodzą się maluszki w warszawskich szpitalach, a rodzice stają przed trudnym wyborem imienia dla swojej pociechy. Mamy nadzieję, że informacja Urzędu Stanu Cywilnego ułatwi tę decyzję. Okazuje się, że wśród dziewczynek najczęściej nadawanym imieniem jest Julia, zaś wśród chłopców Jan.

Najpopularniejsze imiona nadawane dziewczynkom to: Julia (910), Maja (710), Zuzanna (628), Aleksandra (616), Zofia (584) oraz Lena (581), zaś wśród chłopców to – Jan (885), Jakub (792), Adam (630), Antoni (603), Szymon (591) i Aleksander (543).

Z danych Urzędu Stanu Cywilnego wynika, że od 1 stycznia do 31 grudnia 2011r. w Warszawie urodziło się 32 726 dzieci. Najwięcej dzieci urodziło się w dzielnicy Śródmieście (10 779).

Więcej informacji
Robert Trzaska
Wydział Prasowy
Tel. 22 44 33 390, 510 206 089
Faks 22 44 33 393
Mail: rtrzaska@um.warszawa.pl

Inwestorzy wybierają Warszawę

m.lugowski — Wed, 25 Jan 2012 07:48:29 +0000

Obecnie w Warszawie powstaje 26 nowoczesnych budynków biurowych o łącznej powierzchni 254 tys. m.kw. Stolica pozostaje niekwestionowanym liderem nieruchomości komercyjnych, zapewniając ponad 65% powierzchni tego typu dostępnych w Polsce – wynika z najnowszego raportu Jones Lang LaSalle.

Warszawa zajmuje pierwsze miejsce pod względem relacji kosztu do jakości oferowanej powierzchni biurowej w najnowszej edycji European Cities Monitor. Tendencję tę potwierdza ostatnie opracowanie Jones Lang LaSalle – według obliczeń tej firmy w stolicy w 2011 r. wynajęto ponad 573 m.kw. powierzchni komercyjnych. Podobny wynik analitycy Jones Lang LaSalle przewidują w 2012 r.

Niemal połowa inwestycji, które mają zostać oddane do użytku w 2012 r. posiada certyfikaty wyróżniające budynki przyjazne środowisku. Dla porównania, w Pradze przewiduje się 35% takich budynków, a w Bukareszcie 28%.

Autorzy raportu zwracają uwagę na duże inwestycje infrastrukturalne, które mogą wpływać na atrakcyjność poszczególnych lokalizacji. W tym kontekście wymieniana jest druga linia metra, która ma zmienić znaczenie Woli dla rynku nieruchomości komercyjnych. Eksperci Jones Lang LaSalle podkreślają, że w dłuższej perspektywie również prawobrzeżna Warszawa zyska dzięki tej inwestycji w oczach przedsiębiorców. Z kolei prace nad węzłem Łopuszańska, połączeniem z Okęciem oraz południową obwodnicą podniosą atrakcyjność południowych dzielnic stolicy.

Eksperci Jones Lang LaSalle odwołują się też do raportu „Emerging trends In Real Estate Europe”, przygotowanego przez PwC. W tym opracowaniu Warszawa została uznana za czwarte miasto w Europie pod względem perspektyw rozwoju rynku nieruchomości. Stolicę wyprzedzają jedynie Monachium, Londyn oraz Istambuł, który otwiera zestawienie.

Więcej informacji:

Monika Paulina Żukowska
URZĄD M.ST. WARSZAWY
Centrum Komunikacji Społecznej (CK)
Wydział Prasowy
pl. Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa
tel. +48224433389
faks +48224433393
mzukowska@um.warszawa.pl
www.um.warszawa.pl

Profesja dziennikarska musi być chroniona

m.lugowski — Sat, 14 Jan 2012 16:03:53 +0000

Centrum Monitoringu Prasy SDP zorganizowało panel (11 stycznia) poświęcony głównie kontroli bilingów dziennikarzy. Rozmawiano jednak również o tym, że „bez tajemnicy dziennikarskiej profesji nie jest możliwa ochrona źródeł informacji” (mecenas Dariusz Pluta). Jeden z uczestników debaty, Cezary Gmyz z „Rzeczpospolitej” uważa, że sytuacja od lat zmienia się na gorsze. „My coraz mniej wiemy o władzy, a władza coraz więcej o nas, to nie jest normalne w demokratycznych krajach” – mówił.
Dyskusji przysłuchiwał się nasz kolega, Mikołaj Oniszczuk. Polecam jego refleksje .
baj

Felieton i komentarz: EPIDEMIA „ŚLEDZI”

Śledzie są cenionym dobrem „zakąskowym”, o czym wiadomo od stuleci, po świeżo zakończone biesiady świąteczno – noworoczne. I tak zapewne będzie, dopóki nie wyschnie Bałtyk i inne akweny morskie. Nawet, jak brukselska biurokracja unijna ograniczy kwoty połowowe do jednego śledzia na kraj członkowski lub przyjmie „pakiet śledziooszczędności”. Śledzie mają, jakby nie patrzeć, perspektywy lepsze niż „chore” euro. Ale równolegle coraz bardziej szerzy się inne, niepokojące zjawisko, przybierając rozmiary postępującej epidemii, które można by określić mianem „śledzenia”. Rośnie grupa śledczych i śledzących, których potocznie określa się jako „śledzie”. Już prawie każdy każdego… śledzi. Jednym – to w smak, innym – niekoniecznie. Polska, nie wyjątek, też leży w strefie śledziogennej, a nawet śledziolubnej. Ostatnio epidemia wybuchła z całą mocą na linii prokuratur – wojskowej i cywilnej. Ujawniła się grupa „śledzi” – instytucjonalna, kompetencyjnie jakby skrycie skonfliktowana. Na szczęście – w Bałtyku – nie ma jeszcze podziału na śledzie cywilne i wojskowe, a na lądzie już jest. Epidemia dotarła do świata mediów, które też śledzą bieg wydarzeń i informują, bo po to są. Nie czekając długo, Centrum Monitoringu Wolności Prasy przy Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich, zwołało w trybie pilnym, bo już 11 stycznia br., konferencję panelową, pod hasłem „Kto kogo powinien kontrolować?”. Panelistami byli znakomici znawcy problematyki, tj. dziennikarze śledczy – Cezary Gmyz i Maciej Duda oraz mecenas Dariusz Pluta, adwokat broniący dziennikarzy. Przez prawie dwie godziny, jako niezależny „śledź” prasowy wysłuchiwałem odpowiedzi na trzy pytania: czy w Polsce bezprawnie inwigiluje się dziennikarzy? Czy dziennikarz w Polsce ma możliwość ochrony informatora” i czy media dostatecznie kontrolują pracę służb państwowych? Tematyka ciekawa, wypowiedzi kompetentne i rzeczowe, choć substancja tak zawiła i uwikłana w gąszczu cytowanych przepisów prawnych, że sentencje z nich wynikające, w tym dotyczące najbliższych działań praktycznych, zagmatwane i w wielu miejscach mało czytelne. Ale kilka z nich udało mi się wyłowić. Najogólniejsza, to taka, że na tym „śledziowisku”, bardziej śledzi się dziennikarzy, niż działania władz i biznesu. Są coraz większe trudności w uzyskiwaniu informacji, nawet od służb prasowych w resortach i instytucjach, bo tam już namnożono tyle rodzajów informacji – od poufnych, wstępnych, do użytku służbowego czy wewnętrznego, do nawet jawnych, ale wymagających paraf przełożonych. Bywa, że jest to „rafa” nie do przebycia. A już nie daj Boże, jak chce się uzyskać informacje o nieprawidłowościach, stratach, nadużyciach czy o łapówkach. O czym informować i komu informacje udostępniać, decyduje…urzędnik czy ktoś z tej półki. Stąd i przecieki, potem podsłuchy i dochodzenia, kto informację przekazał i komu. Na ogół ostatecznie winnym jest dziennikarz, którego się śledzi. Wydaje się prawdziwą opinia, która przewinęła się na spotkaniu, że to – uogólniając nieco – władza coraz więcej wie o dziennikarzach, a dziennikarze coraz mniej o władzy i innych strukturach, o ich prawnych i pozaprawnych działaniach. Jakby tego było mało, lęgnie się, oprócz biurokratycznego, wirus inwigilacji dziennikarzy, a już zupełnie niezrozumiałą jego odmianą, jest nacisk na ujawnianie przez dziennikarzy źródła informacji czyli informatora. Tej praktyce trzeba zdecydowanie powiedzieć „NIE!”. Media, jak i urzędy i władze – to służba w interesie społeczeństwa, a to powinno łączyć, a nie dzielić!

Mikołaj ONISZCZUK
Warszawa, 12 stycznia 2012 r.

Uśmiechnij się…

m.lugowski — Sat, 14 Jan 2012 16:00:59 +0000

…i poczytaj o lapsusach dziennikarskich, które zebrała nasza koleżanka, Elżbieta Ciborska. Autorka „Anegdot dziennikarskich” zabiera nas w podróż po „wesołym dziennikarstwie”. I choć, jak czytamy w słowie wstępnym : „Potknięcia, omyłki, newsy „michałkowe”, przejęzyczenia freudowskie, jak i wyreżyserowane oraz śmieszne wpadki techniczne i prowokacje wpisane są w naturę przekazu medialnego czy po prostu codzienności w redakcjach, zwłaszcza w pracy z koleżankami i kolegami figlarzami” – warto zajrzeć do tej książeczki „lekkiej, łatwej i przyjemnej”.
baj

iPhoneJournalism…

m.lugowski — Sat, 14 Jan 2012 15:59:26 +0000

…czyli wiadomości trafiające błyskawicznie do odbiorców, którzy mają dostęp do Internetu. „Bez tradycyjnych redakcji, tradycyjnych wydawców, tradycyjnych koncernów medialnych” – napisał Eryk Mistewicz w artykule „Redakcje są tam, gdzie jesteśmy my” (Uważam Rze, 1/2012).
Autora nie trzeba przedstawiać, ale choć czasami nie zgadzamy się z jego tezami warto sięgnąć po artykuł, w którym przedstawia nowy trend. Ciekawy i pozwalający się z nim zgodzić, że : „Nawet jeśli ludzie nie chcą już kupować gazet i unikają śledzenia z wypiekami na twarzy całodobowych telewizji informacyjnych, to nie znaczy przecież, że nie chcą być dobrze poinformowani, że nie szukają ważnych newsów, że nie nakierowują się na nowe źródła informacji”.
baj

Najsłynniejszy stołeczny mercedes w zasięgu ręki

m.lugowski — Sat, 14 Jan 2012 13:55:37 +0000

Do zdobycia jeden z najbardziej znanych warszawskich pojazdów – Zarząd Mienia m.st. Warszawy ogłasza przetarg na mercedesa porzuconego na Bielanach. Cena wywoławcza: 27 tys. zł.

Mercedes Benz, typ E 200 CDI, wersja W 211, data pierwszej rejestracji 2004r. Sedan. Skórzana tapicerka, automatyczna skrzynia biegów, drewniane wykończenia. Kolor: granatowy metalic. Auto przeszło na własność stołecznego magistratu w czerwcu 2011 r., po przeszło rocznym oczekiwaniu na zgłoszenie się właściciela. Teraz słynny samochód może kupić każdy – Zarząd Mienia m.st. Warszawy wystawia auto w przetargu nieograniczonym.

Przetarg odbędzie się we wtorek, 17 stycznia, o godz. 11.00 w siedzibie Zarządu przy ul. Jana Kazimierza 62.

Szczegółowe informacje na temat przetargu (regulamin, wzory umów) dostępne są pod adresem: http://www.zmp.internetdsl.pl/przetarg1202.html.

Zdjęcia auta można znaleźć pod adresem: http://www.zmp.internetdsl.pl/Przetargi12/SIWZ2/FOTO.rar

Starynkiewicz – prezydent , o którym warto pamiętać

m.lugowski — Fri, 13 Jan 2012 08:55:13 +0000

Sokrates Iwanowicz Starynkiewicz (1820-1902) przybył do Warszawy 1 grudnia 1875 roku. w celu sprawowania obowiązków prezydenta Warszawy, został tu na zawsze.
Emerytowany rosyjski generał zasłużył się Warszawie w sposób wyjątkowy. W ciągu 17 lat sprawowania urzędu zdołał, dzięki niezwykłej pracowitości, przeprowadzić gruntowne zmiany w infrastrukturze miasta. Zainicjował i rozpoczął trwającą do połowy lat 30. XX w. budowę nowoczesnego systemu wodociągów i kanalizacji. Podjął walkę o stan sanitarny miasta (za jego prezydentury powstał szpital zakaźny zw. „zapasowym”, próbował modernizować targowiska i kontrolować sprzedawane mięso). Przeprowadził dwa spisy ludności Warszawy, uruchomił sieć tramwajów konnych, renegocjował na korzystniejszych dla miasta warunkach kontrakt z monopolistycznym Towarzystwem Dessausowskim, dzięki czemu ulepszono gazowe oświetlenie uliczne. Poczynił zmiany urbanistyczne (m.in. rozszerzenie ulicy Trębackiej dla linii tramwajów konnych, przebicie fragmentu zabudowy Krakowskiego Przedmieścia w kierunku ul. Miodowej) i terytorialne (przyłączenie do miasta Szmulowizny, Nowej Pragi, fragmentu Targówka). W warunkach ograniczonej przez podwójny pierścień fortów powierzchni miasta zwiększył ilość zieleni miejskiej kurczącej się gwałtownie w wyniku boomu budowlanego lat 70.
Warszawianie zapamiętali jego skrupulatną uczciwość dotyczącą finansów publicznych i czujność w kwestii pomocy potrzebującym, wyrażoną instytucjonalnie (założenie Towarzystwa Niesienia Pomocy Rozbitkom, członkostwo w Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności), czy nieustanna pomoc potrzebującym wsparcia pracownikom Magistratu, także ich rodzinom.
Wyjątkowe było również jego poszanowanie religii, pamiątek kultury polskiej (dofinansowanie remontu katedry św. Jana i kościoła św. Anny, członkostwo w Komitecie Budowy Kościoła Wszystkich Świętych, wspieranie remontu Kolumny Zygmunta, stanowisko wobec polskiego napisu na pomniku Adama Mickiewicza).
Przybył do Warszawy 1 grudnia 1875 roku – został tu na zawsze. Jest w Warszawie plac S. Starynkiewicza – od 1893 r. Jest pomnik – od 1907 r. Jest wreszcie, na Cmentarzu Prawosławnym, grób generała.
baj

Zapraszamy na pokaz filmu dokumentalnego „CZŁOWIEK – szkice do portretu Sokratesa Iwanowicza Starynkiewicza”.

Warto odwiedzić kino MURANÓW

m.lugowski — Fri, 13 Jan 2012 08:37:34 +0000

Warszawskie kino Muranów należy do niewielu przybytków X muzy, w których można obejrzeć wartościowe filmy. W codziennym repertuarze, a także w cyklach poświęconych twórcom, tematom, krajom. Można zobaczyć nawet „najgorsze filmy świata” – o tym niżej.
Od lat (kto jeszcze pamięta DKF-y z nocnymi projekcjami i dyskusjami!) niestrudzenie „lokomotywą” tego wszystkiego jest Roman Gutek. Ma dar ściągania niezwykłych twórców nie tylko do Warszawy, ale także na festiwal Nowe Horyzonty do Wrocławia.
Dlatego z ogromną radością zapraszam Państwa do Muranowa.
baj

kino Muranów zaprasza – program

Firma GUTEK FILM istnieje od 1994 roku. Jej założycielem i współwłaścicielem jest Roman Gutek. W czasie studiów prowadził on Dyskusyjny Klub Filmowy UBAB, potem HYBRYDY. W latach 80. zorganizował wiele przeglądów przybliżających polskim widzom nieznane filmy zachodnich kinematografii (m.in.: przegląd kina niemieckiego w 1984 roku – ponad 100 tytułów). W 1985 stworzył Warszawski Festiwal Filmowy i pełnił funkcję jego dyrektora do 1992 roku. Był jednym z założycieli Fundacji Sztuki Filmowej i dyrektorem jej działu dystrybucji (1990 – 94).
W latach 1995 – 2000 Roman Gutek był dyrektorem programowym Festiwalu Filmowego i Artystycznego LATO FILMÓW w Kazimierzu Dolnym. W 2001 roku zorganizował w Sanoku festiwal filmowy, który od 2002 roku pod nazwą NOWE HORYZONTY odbywał się w Cieszynie. Jego 5. edycja była ostatnią, która miała miejsce w pięknym miasteczku nad Olzą. Od roku 2006 festiwal NOWE HORYZONTY odbywa się we Wrocławiu. Za swoją kulturotwórczą działalność Roman Gutek otrzymał w 2003 roku Paszport POLITYKI, prestiżowe wyróżnienie jednego z największych polskich tygodników.
GUTEK FILM zajmuje się promocją i dystrybucją światowego kina. Przez lata działalności firma wypromowała na polskim rynku takich reżyserów, jak: Peter Greenaway, Pedro Almodovar, Lars von Trier, Mike Leigh, Jim Jarmusch, Derek Jarman, Park Chan-wook, Paul Cox czy Wong Kar-Wai. Blisko 200 produkcji, które dotychczas wprowadziła do polskich kin firma GUTEK FILM, obejrzało blisko 8 milionów widzów.
Firma prowadzi od 1994 roku warszawskie kino Muranów. Na jego repertuar składają się oprócz seansów repertuarowych liczne festiwale, retrospektywy oraz przeglądy (np. 5 edycji Festiwalu Filmów Francuskich, Festiwal Filmów Latynoamerykańskich). Od 1994 kino Muranów należy do ekskluzywnej sieci kin europejskich EUROPA CINEMAS, a w roku 2004 otrzymało nagrodę dla najlepszego kina tej organizacji.
Premiery organizowane przez GUTEK FILM często uświetniają swoją obecnością twórcy. W ostatnich latach gośćmi byli między innymi: Wim Wenders, Peter Greenaway, Michaelangelo Antonioni, Mira Sorvino, Liv Ullmann, Paul Auster, bracia Quay, Sophie Marceau, Andrzej Żuławski, Lena Endre, Darren Aronofsky, François Ozon, Geraldine Chaplin, Gus van Sant, Otar Ioseliani, Lech Majewski, Petr Zelenka i wielu innych.

Nagroda Literacka już wiosną

m.lugowski — Fri, 13 Jan 2012 08:30:03 +0000

W 2012 roku po raz pierwszy wręczenie Nagrody Literackiej m.st. Warszawy odbędzie się wiosną. Zostanie połączone ze Światowym Dniem Książki przypadającym 23 kwietnia. Dotychczas uroczystość odbywała się jesienią.

Jest o co walczyć – warszawskie wyróżnienie to najwyższa finansowo nagroda literacka w Polsce – łącznie we wszystkich kategoriach wynosi ona bowiem 200 000 zł.

W związku ze zmianą terminu, kandydatów można zgłaszać do 15 lutego 2012 r. Swoje propozycje nadesłać może każdy! W 2012 r. odbędzie się już piąta edycja nagrody. W mijającym roku najważniejsze wyróżnienie – dla warszawskiego twórcy – i 100 tys. zł. otrzymał Janusz Głowacki.

Zgłoś książkę

Do 15 lutego każdy może zgłaszać swoje propozycje – książki żyjących autorów, w języku polskim, wydane od 1 lipca do 31 grudnia 2011 r. W kategorii warszawski twórca rozpatrywany jest całokształt twórczości literackiej kandydatów do Nagrody.

Nominacje można zgłaszać w kategoriach:
literatura piękna – proza (nagroda 20 tys.),
literatura piękna – poezja (nagroda 20 tys.),
edycja warszawska – (nagroda 20 tys.),
literatura dziecięca – tekst i ilustracje (nagrody 20 tys. + 20 tys.),
warszawski twórca – (nagroda 100 tys. za całokształt twórczości).

Zgłoszenia prosimy przysyłać drogą mailową na adres: iczapska@um.warszawa.pl podając następujące dane:

- nazwisko i imię autora,
- tytuł książki,
- wydawcę,
- datę wydania (miesiąc i rok),
- osiem egzemplarzy zgłoszonej książki (jeśli zgłaszającym jest wydawca) wysłanych na adres:

Biuro Kultury
ul. Smolna 10a
00-375 Warszawa
z dopiskiem „Nagroda Literacka m.st. Warszawy”.

Szczegółowe informacje: www.kulturalna.warszawa.pl/nagroda-literacka.html