Dziękując za ten laur przyznał, że książka  Karoliny Beylin o Warszawie była jedną z pierwszych, jakie zapamiętał z dzieciństwa. Wspomniał też o początkach swojej drogi dziennikarskiej, kiedy jeszcze jako uczeń brał udział w konkursie młodych talentów i napisał reportaż z Bazaru Różyckiego. „Muszę powiedzieć – dodał -  że teraz ta nagroda trafia na warszawiaka, bo od 16 lat, od kiedy powstało w Warszawie Wrzenie Świata, miejsce spotkań reporterów, nie czuję się już słoikiem, nie warszawiakiem przyjezdnym, tylko naprawdę kimś, kto jest zakochany w swoim mieście”.

Krótkie dzieje Nagrody przypomniał jej pomysłodawca, przewodniczący Oddziału Warszawskiego Tomasz Miłkowski, a laureatka drugiej edycji Teresa Drozda wygłosiła błyskotliwą laudację, w której zwróciła uwagę na charakterystyczny dla pisarstwa Laureata „efekt Szczygła”.

Laudacja Teresy Drozdy na cześć MARIUSZA SZCZYGŁA, Laureata Nagrody Oddziału Warszawskiego SDRP im. Karoliny Beylin, wygłoszona podczas uroczystości jej wręczenia w warszawskim Domu Dziennikarza, 2 grudnia 2025 roku. Tytuł laudacji pochodzi od redakcji.

Efekt Szczygła:

„Szanowni Państwo,

Zacznę od tego, że nie jestem listem z Ministerstwa Kultury, a zatem nie będę Wam tłumaczyć, kim jest Mariusz Szczygieł, kiedy i gdzie się urodził, jakie książki napisał i jakie dostał za nie nagrody.

Mogę natomiast zrobić coś, czego listy z Ministerstwa (czy innych urzędów) nie potrafią: opowiedzieć o Mariuszu tak, jak go widzę. I być może w tym widzeniu nie jestem osamotniona, czego zresztą dowodem jest nasze dzisiejsze spotkanie. Satysfakcję mam tym większą, bo nie sądziłam, że kiedykolwiek będziemy laureatami tej samej nagrody! Delektuję się tą świadomością od kilkunastu dni i tym bardziej jestem zaszczycona, że to ja mogę na cześć naszego Laureata wygłaszać pochwalne ody. I to bezkarnie, bo w tej sytuacji nikt nie posądzi mnie o jakiekolwiek ukryte intencje. Mogę Mariusza chwalić głośno i SZCZERZE!!!

Nagroda imienia Karoliny Beylin powstała po to, by wyróżniać tych, którzy w swojej pracy łączą rzetelność z wrażliwością, reporterską dociekliwość z empatią, umiejętność obserwacji z rozsądkiem i przyzwoitością. I wszystko to potrafią słowem.

I w tym sensie wybór Mariusza Szczygła jest oczywisty: to autor, który od lat pokazuje nam świat nie jako zbiór faktów, ale także jako zbiór przeżyć. Jest reporterem, który patrzy ludziom w oczy tak, że czują, że ktoś ich wreszcie widzi; jest pisarzem, który w jednym akapicie potrafi zawrzeć czułość, dystans, poczucie humoru i odrobinę melancholii.

Mariusz to potrafi, bo jest ciekawy świata, może nawet dziecięco ciekawy. Wzrusza, bo potrafi mówić o rzeczach trudnych w sposób, który nie przygniata, tylko otwiera. Wzrusza, bo ma w sobie życzliwość, która nie jest ani naiwna, ani sentymentalna, ale po prostu szczera i życiowo mądra.

Myślę też, że jedną z najważniejszych książek współczesnej polskiej literatury non-fiction Mariusz Szczygieł pisze dla nas tu i teraz. Na swoich kanałach społecznościowych.

Ta książka nie ma jeszcze numeru ISBN, ale już ma setki tysięcy wiernych czytelników; nie jest zamknięta między okładkami, ale powstaje codziennie: w krótkich notatkach, dłuższych opowieściach, w fotografiach, w komentarzach czytelników i w czułym, ciepłym, błyskotliwym dialogu między autorem a światem.

Mamy tam wszystko, co jest dla Mariusza najważniejsze: ludzi, ich historie, ich drobiazgi, ich codzienność, zachwyty nad sztuką, odpryski z podróży, choćby do Czech. [O Czechach, które nas połączyły, specjalnie nie mówię, bo są oczywiste w Szczygłowej biografii]. Mariusz potrafi z kilku zdań, z przypadkowego spotkania, z gestu listonosza albo samochodu-choinki stworzyć miniaturę literacką, która niesie więcej prawdy niż niejedna publicystyczna kolumna.

Podziwiam to, jak Mariusz pracuje. Uwielbiam go czytać. Podziwiam jego szczerość i odwagę. I jego nowoczesność, bo z mediami społecznościowymi radzi sobie genialnie, a swoje kanały prowadzi OSOBIŚCIE!

Ale chcę jeszcze wspomnieć, już prawie na koniec, o „efekcie Szczygła”. I o tym, że zdaję sobie sprawę z tego, jak jest to obciążające i jak dużej asertywności wymaga. Otóż, kiedy Mariusz napisze o czymś na swoim FB lub Insta, natychmiast tam przekierowuje się ruch tych, którzy go obserwują. Efekt Szczygła działa szybciej niż każdy algorytm, skuteczniej niż targetowana reklama i sprawniej niż wszystkie poradniki o budowaniu marki osobistej. Wiem, bo tego doświadczyłam. I wiem też, jaka presja jest na niego z tego powodu wywierana.

Szczygle – wykonujesz swoją pracę tak, żeby świat był lepszy. Nie „bardziej poinformowany”, nie „bogatszy o wiedzę”, ale właśnie: lepszy. Masz rzadki talent: potrafisz wyłowić z rzeczywistości to, co inni przegapiają, odcedzić z tego sens, a potem podać go czytelnikowi tak, że ten ma ochotę natychmiast patrzeć na świat inaczej.

A przy tym wszystkim pozostajesz człowiekiem, który potrafi słuchać. Który nie wstydzi się wzruszenia. Który nie gubi wrażliwości w sukcesach, nagrodach i prestiżu. Który wciąż skrzy się ciekawością i umie zamieniać ją w opowieści.

Dziękuję Ci za wszystko i GRATULUJĘ.

Twoja Drozda”

Gratulacje Mariuszowi Szczygłowi złożył prezes SDRP Jerzy Domański, wręczając mu w upominku zbiór felietonów Krzysztofa Teodora Toeplitza, publikowanych w tygodniku „Przegląd”, „Dlaczego boli myślenie”.

W skład Kapituły Nagrody im. Andrzeja Ibisa Wróblewskiego wchodzili:

• Tomasz Miłkowski – Przewodniczący Kapituły

• Jerzy Bralczyk – Członek Honorowy Kapituły

• Elżbieta Wojnowska – Członek Honorowy Kapituły

• Tadeusz Kononiuk – Członek Kapituły

• Barbara Janiszewska – Członek Kapituły

• Marek Kuliński – Członek Kapituły

• Adam Sęczkowski – Sekretarz Kapituły

Wśród naszych gości obecni byli m.in.:

• Marek Frąckowiak – prezes Izba Wydawców Prasy

• Andrzej Maślankiewicz – sekretarz generalny Stowarzyszenia Dziennikarzy RP

Galę uświetniły koncerty Elżbiety Wojnowskiej oraz Kataryniarza Jana, a całość poprowadziła niezastąpiona Zofia Czernicka. Dziękujemy Stowarzyszeniu Dziennikarzy i Wydawców Repropol za mecenat wydarzenia oraz wszystkim naszym patronom honorowym oraz medialnym.

Po oficjalnej części spotkaliśmy się jeszcze przy poczęstunku – dziękujemy wszystkim za obecność i wspaniałą atmosferę!

Już dziś, na kolejną – IV edycję Nagrody Ibisa, zaprosił red. Tomasz Miłkowski, przewodniczący Kapituły. O dacie rozpoczęcia konkursu poinformujemy jesienią tego roku – śledźcie nasz profil i stronę internetową i do zobaczenia na Foksal!

Fot. Krzysztof Żuczkowski

Patron Nagrody, Andrzej Ibis Wróblewski, był wybitnym dziennikarzem, krytykiem muzycznym i językoznawcą, związanym przez wiele lat z „Życiem Warszawy”. Ustanowienie nagrody – w porozumieniu z jego żoną, Elżbietą Wojnowską – to wyraz pamięci i wdzięczności dla tego wyjątkowego społecznika, który przez całe życie promował zasady poprawnej polszczyzny i piękno języka ojczystego.

Nagroda IBISA – Doroczna Nagroda Młodych Dziennikarzy Warszawy i Mazowsza

Do udziału zapraszamy dziennikarzy, którzy w roku 2024 nie ukończyli 28 lat. Kandydatury mogą zgłaszać redakcje mediów ogólnopolskich i lokalnych, a także sami dziennikarze, przesyłając jeden utwór na adres e-mail:  sdrp.warszawa@dziennikarzerp.pl

 Szczegóły znajdziecie tutaj: https://www.dziennikarzerp.pl/…/iii-edycja-nagrody-ibisa/

Zarząd Oddziału Warszawskiego SDRP

Nagroda im. Ireny Solskiej została ustanowiona w roku 2010 przez polską sekcję AICT z intencją honorowania dorobku wybitnych artystek teatralnych. Jej inicjatorką była red. Justyna Hofman-Wiśniewska. Patronka nagrody – Irena Solska – należy do legend polskiego teatru, jej osiągnięcia i oddanie sztuce budziły podziw i respekt. Odwołanie się do jej osoby podkreśla wysoki pułap artystyczny, jaki towarzyszy wyborom laureatek.

Dotychczas otrzymały Nagrodę im Ireny Solskiej w kolejnych latach: Danuta Szaflarska, Nina Andrycz, Emilia Krakowska, Anna Lutosławska, Halina Łabonarska. Anna Seniuk, Grażyna Barszczewska, Ewa Wiśniewska, Dorota Kolak, Danuta Stenka, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Irena Jun, Stanisława Celińska i Anna Polony. Katarzyna Figura jest piętnastą laureatką tej Nagrody.

O uroczystości wręczenia nagrody poinformujemy w terminie późniejszym.

Zarząd polskiej sekcji AICT/ Klybu Krytyki SDRP

PAWEŁ K. KLUSZCZYŃSKI

(ur. 20 sierpnia 1991 w Sosnowcu). Jak sam o sobie mówi,  rzemieślnik kultury, z wykształcenia technolog chemik, z wyboru krytyk i pasjonat teatralny. Zawodowo od zawsze związany z teatrem, autor bloga ijestemspelniony.pl, gdzie publikuje swój punkt widzenia na temat współczesnego teatru. Przez ostatnie pięć lat współpracował w e-teatrem w ramach Nowej Siły Krytycznej. Laureat XI edycji Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego, członek polskiej sekcji AICT, uczestnik międzynarodowych warsztatów teatralnych AICT. Publikuje w  magazynie literackim i teatralnym AICT „Yorick”.

Jak podkreślono w werdykcie jury XI edycji Konkursu AICT im. Andrzeja Żurowskiego:

„Recenzje Laureata cechuje zwięzłość, a zarazem umiejętność syntetycznego opisu spektaklu. Autor w równej mierze zwraca uwagę na osiągnięcia artystyczne, w tym zwłaszcza na dokonania aktorskie, jak i na walory społeczne przedstawień. Forma recenzji nierzadko osiąga poziom literackiej miniatury wysokiej próby”

Ostatni rok w naszych teatrach obfitował w wiele ciekawych, głośno komentowanych inscenizacji. Niemal w każdym ośrodku teatralnym w Polsce zdarzył się spektakl, który warto ocenić. A więc dla młodych osób (do 35 roku życia) analizujących i oceniających wydarzenia teatralne jest wyjątkowo duże pole do działań recenzenckich. W tym konkursie oceniane są trzy recenzje teatralne każdej uczestniczki i każdego uczestnika konkursu, publikowane w różnych rodzajach mediów.

Konkurs imienia profesora Andrzeja Żurowskiego, nieżyjącego wybitnego krytyka, badacza teatru, szekspirologa, który przez lata mieszkał w Gdyni i był również honorowym wiceprzewodniczącym Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych IACT/AICT, powstał z myślą o młodych ludziach piszących o teatrze, którzy chcą doskonalić swój warsztat krytyczny. Dotychczasowe edycje sprawiły, że konkurs uważny jest za ważne wydarzenie i znaczący etap w promocji najbardziej utalentowanych, obiecujących młodych krytyczek i krytyków teatralnych. To również szansa na ciekawy obieg myśli krytycznej. A ranga i ocena międzynarodowej organizacji krytyków teatralnych IATC/AICT wspierających ideę konkursu potwierdza, że to działanie wartościowe, które przynosi dobre rezultaty.

Laureatki i laureaci naszego konkursu, a jest to już liczące się grono w środowisku krytycznym, w swoim dorobku mają ważne publikacje. Kilka osób z tego grona obroniło doktoraty.

Konkurs na recenzję im. Andrzeja Żurowskiego ma życzliwe i stałe wsparcie władz Miasta Gdyni, Marszałka Województwa Pomorskiego i Teatru Miejskiego w Gdyni im. Witolda Gombrowicza. Pomysłodawcą i współorganizatorem konkursu jest Klub Krytyki Teatralnej – polska sekcja Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych. AICT.

W tym roku uczestnicy konkursu mogą oceniać i opisywać spektakle, których premiery odbyły się między 1 maja 2024 roku a 30 kwietnia 2025 roku.

W regulaminie określone zostały warunki udziału w konkursie. Nadsyłane teksty muszą być publikowane. Można je zamieszczać w mediach tradycyjnych: prasie, radiu, telewizji, w gazetach festiwalowych, jak i w nowych mediach: na portalach teatralnych, w mediach społecznościowych i na blogach.

Trzy recenzje na konkurs wraz ze zgłoszeniem na konkurs i metryczką należy przesłać do 15 maja 2025 roku na adres Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni lub mailem na adres kontakt@konkurs-zurowski.pl

Recenzje oceniać będzie Kapituła w składzie: prof. Bożena Frankowska, autorka wielu publikacji o teatrze, Sławomira Łozińska – aktorka, Remigiusz Grzela – pisarz i dramaturg i przewodniczący kapituły dr Tomasz Miłkowski, krytyk teatralny, honorowy wiceprezes AICT.

Zgodnie z dotychczasowymi kryteriami i regulaminem konkursu kapituła rekomenduje półfinalistów konkursu, a potem z tego grona wyłania pięć osób do finału. Dwójka laureatów konkursu honorowana jest nagrodami w wysokości 5 tys, zł. przez Prezydent Gdyni i Marszałka Województwa Pomorskiego. Rozstrzygnięcie konkursu i wręczenie nagród laureatom planowane jest na gali 4 października 2025 razem z uroczystym finałem 18 edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.

Pełne informacje o zasadach konkursu, regulaminie i koniecznych do zgłoszenia dokumentach znajdują się na stronie: www.konkurs-zurowski.pl i na FB konkurs im. A. Żurowskiego.

Zapraszamy więc serdecznie do udziału w XII edycji Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego dla młodych krytyczek i krytyków teatralnych.

Sekretarz konkursu
Alina Kietrys

Patronka Lauru, MARTA FIK/ Marta Fik-Augustyniak (1937-1995), historyczka i krytyczka teatralna należy do najwyżej cenionych koryfeuszek pisarstwa teatralnego.

Córka cenionych pisarzy i humanistów, Ignacego Fika i Heleny Moskwianki, sama wyrosła na wybitną badaczkę i znawczynię kultury. Parała się zarówno badaniami naukowymi jak i pracą pedagogiczną jako profesorka Instytutu Sztuki PAN, wykładowczyni Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz krakowskiej i warszawskiej PWST. Interesowała się powojenną kulturą polską, nie zarzucając przez lata obowiązów recenzentki „Teatru” i „Polityki”. Pozostawiła po sobie tomy recenzji, esejów i przekrojów teatralnych: Reżyser ma pomysły, Sezony teatralne, Przeciw czyli za, Trzydzieści pięć sezonów, a także cenne syntezy badawcze: Kultura polska po Jałcie 1944-1981, Kultura marcowa, Autorytecie wróć?

W pierwszej edycji ustanowionego Lauru Zarząd postanowił wyróżnić prof.  Bożenę Frankowską, autorkę setek recenzji i wielu ksiażek, opracowań i syntez. m.in. Encyklopedii polskiego teatru. W magazynie internetowym AICT Laureatka opublikowała w ostatnich kilkunastu latach wiele artykuóow i przyczynków, a także monumentalne opracowanie w stulecie odzyskania niepodległosci, przedstawiające 100 naważniejszych wydarzeń i zjawisk teatralnych w Polsce Niepodległej. Specjalne wydania „Yoricka” zawierały jej monografie poświęcone sztuce aktorskiej Anny Lutosławskiej (wydanie papierowe: Anna Lutosławska. Współczesna Modrzejewska, 2022) oraz sztuce aktorskiej Jana Englerta. Laurem im. Marty Fik wieńczymy krytyczkę, badaczke i pedagożkę, która w tym roku obchodzi półwiecze pracy pedagogicznej.

Zarząd polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej SDRP

Warszawa, 23 listopada 2024 roku

Nagroda Młodych Dziennikarzy im. Andrzeja „Ibisa” Wróblewskiego

Regulamin

1. Nagroda im. Andrzeja „Ibisa” Wróblewskiego (zwana w skrócie Nagrodą Ibisa) to doroczna nagroda Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, ustanowiona w celu szczególnego wyróżniania młodych dziennikarzy prasy, radia i telewizji związanych z Warszawą i Mazowszem.

2. Ogłoszenie trzeciej edycji następuje 6 września 2024 r.

3. W Konkursie mogą wziąć udział dziennikarki oraz dziennikarze prasy, radia i telewizji związani z Warszawą i Mazowszem, którzy w roku konkursowym nie ukończyli 28 roku życia. Kandydatami mogą być zarówno osoby posiadające status dziennikarza lub redaktora, jak i niezwiązane z żadną redakcją (w rozumieniu Art. 7 Ustawy Prawo Prasowe z dnia 26 stycznia 1984 roku z późniejszymi zmianami).

4. Zgłoszenia kandydatów do nagrody w Konkursie przyjmowane są od redakcji mediów ogólnopolskich i lokalnych. Kandydaci mogą również zgłosić się samodzielnie do konkursu, przesyłając jeden utwór na adres e-mail: sdrp.warszawa@dziennikarzerp.pl. Kwalifikacji i opiniowania kandydatów dokonuje komisja powołana doraźnie przez Zarząd Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy RP.

5. Nagrodę przyznaje Kapituła złożona z członków Zarządu Oddziału Warszawskiego SDRP, przedstawiciela Rady Języka Polskiego oraz przedstawiciela Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii UW.

6. Kapituła wyróżnia w szczególności autorów, których twórczość cechują wysokie walory dziennikarskie, dbałość o piękno wypowiedzi oraz rzetelność, połączone ze świeżością spojrzenia.

7. Kandydatury do nagrody mogą zgłaszać, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 marca każdego roku (do trzeciej edycji termin upływa w dniu 31.03.2025 r.), członkowie Kapituły, kolegia redakcyjne, organizacje społeczne, bądź sami zainteresowani.

8. Decyzję o przyznaniu nagrody podejmuje Kapituła w tajnym głosowaniu zwykłą większością głosów.

9. Laureat lub laureatka otrzymuje specjalny dyplom wręczany podczas odrębnie organizowanej uroczystości.

10. Dane osobowe, udostępnione przez Laureatów, będą przetwarzane wyłącznie w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z niniejszego Regulaminu.

KONKURS SDRP ODDZIAŁU WARSZAWSKIEGO

NAGRODA IBISA 2024

KARTA ZGŁOSZENIA

Imię i nazwisko:

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Redakcja:

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Adres domowy, telefon, e-mail:

…………………………………………………………………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Imię i nazwisko osoby lub nazwa redakcji zgłaszającej:

(Nie wypełnia się, jeśli dziennikarz zgłasza się do konkursu sam)

……………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Krótki opis zgłoszonych materiałów (tytuł, data i miejsce publikacji):

……………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Krótki życiorys autora lub współautorów materiałów:

……………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………

OŚWIADCZENIE AUTORA MATERIAŁÓW

Oświadczam, że wyrażam zgodę na przystąpienie do Konkursu SDRP im. Andrzeja „Ibisa” Wróblewskiego na warunkach określonych w regulaminie Konkursu.

Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Warszawski z siedzibą w Warszawie, nr KRS 0000204871, ul. Foksal 3/5 pokój 31, 00-366 Warszawa, moich danych osobowych zawartych w karcie zgłoszenia, w celu wzięcia udziału w Konkursie o Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej Oddziału Warszawskiego. Podanie przeze mnie danych osobowych jest dobrowolne.

…………………………………………………………

Miejscowość, data

…………………………………………………………

Podpis autora lub osoby zgłaszającej

Na podstawie zastosowanej w tym konkursie zasady punktacji, wszyscy finaliści otrzymali od członków kapituły powyżej trzydziestu punktów łącznie.

Spośród finałowej piątki dwie osoby odbiorą nagrody w konkursie im. Andrzeja Żurowskiego, które przyznawane są przez Prezydenta Miasta Gdyni – Aleksandrę Kosiorek i Marszałka Województwa Pomorskiego – Mieczysława Struka. Nazwiska laureatów poznamy na gali w Teatrze Miejskim im. Witolda Gombrowicza w Gdyni 28.09.2024 roku w trakcie uroczystego rozdania nagród laureatom dwóch konkursów – im. Andrzeja Żurowskiego i laureatom 17 edycji konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną.

Znakomitym finalistom konkursu serdecznie gratuluję w imieniu własnym i Kapituły konkursu oraz informuję, że piątkę finalistów konkursu im. Andrzeja Żurowskiego zapraszamy na galowe spotkanie w Teatrze Miejskim w Gdyni.

Alina Kietrys – sekretarz konkursu