Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej

Chodziła taka gadka w epoce minionej. Mowa była o nierobach artystach, Cały dzień spali, a nocą łazili goli po pokojach, siejąc powszechne zgorszenie. Dobrzy obywatele wytykali ich palcami. Do tych mądrali nawiązał poseł Mentzen rozpętując nagonkę na artystów-nierobów, którzy pasą się na krwi współobywateli, a sami nie wnoszą nic do wspólnego kotła. Poseł jęty trwogą począł wołać o wycofanie ustawy, która ma odrobinę poprawić los emerytowanych artystów, którzy całe życie ledwie wiązali koniec z końcem.
Ale nawet gdyby im się wiodło znacznie lepiej, to i tak zasłużyli sobie na wdzięczność rodaków, bo to oni przecież tkają wspólnotę, tak wrogą bractwu konfederatów.
(Tomasz Milkowski0

Doświadczając nolens-volens medialnych kontaktów z osobami na wysokich szczeblach władzy, w Polsce i za granicą, mam nieraz wrażenie, że w ciągu ostatnich kilkunastu lat ewolucja wykonała drift i podąża teraz ochoczo w kierunku, z którego przyszła. Osobnicy owi, do których czuję głęboką abominację, jak do wszystkich przejawów i nosicieli chamstwa, są we własnym mniemaniu liderami narodów, państw i świata. Sądząc po objawach, mnóstwo ludzi podziela ten pogląd, aprobuje to chamstwo, naśladuje, a nawet uważa za znak czasów i ducha świata. Chamstwo jako signum temporis i Weltgeist…Według Hegla Weltgeist był motorem ruchu świata ku lepszym dniom jako siła napędowa historii i rozumu, która dąży do samopoznania. A więc z natury rzeczy powinna piąć się intelektualnie ku górze. Aha, akurat… Jak się wydaje, tym co dziś napędza nasz świat, jest dążenie do prostoty, prościzny, prostactwa, wspierane ideologicznie prawami naturalnymi, czyli zarazem rzekomo przyrodniczymi i boskimi, odrzucanie poprzez drwinę wszelkich komplikacji, niejako darwinistyczne rozumienie entropii – jeśli świat w naturalny sposób zmierza – poprzez komplikację – do chaosu, to naszym obowiązkiem jest zawrócenie z tej drogi. Precz z komplikacją, niech żyje prostactwo. Dałoj gramotnych! Piszę to z irytacją, proszę wybaczyć, ale w moim wieku ważniejsza od prostoty jest prostata.

14 maja 2026 r. odbyło się Walne Zebranie Sprawozdawczo-Wyborcze Warszawskiego Członków Towarzystwa Prasy Lokalnej. Stowarzyszenie zostało zawiązane 23 października 1993 r. Zostało wpisane do Rejestru Stowarzyszeń w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. Wpis do KRS nastąpił 11 marca 2004 r.

Kiedyś byłem kibicem, nawet prowadziłem zeszyt z bieżącymi wynikami ważnych zawodów, wklejałem tam wycinki z fotografiami mistrzów i mogłem wymieniać z pamięci nazwiska, metry i punkty. Przeszło mi w połowie podstawówki. Jeszcze w liceum chodziłem do sąsiadów oglądać (my telewizora nie mieliśmy) ważne mecze hokeja i piłki nożnej – ale co najmniej na szczeblu mistrzostw Europy, świata czy Igrzysk Olimpijskich. I to dopiero w czasie finałów. Potem zauważyłem, że nudzi mnie nie tylko piłkarski mecz ligowy, nawet finał Ligi Mistrzów, ale także hokejowe starcie Rosji z Kanadą.

Gdyby komuś zadać pytanie, z czym kojarzy mu się warszawska Starówka, co decyduje o jej odrębności i niepowtarzalności, z pewnością na czele listy znalazłyby się Syrenka, Barbakan, Kamienne Schodki, dorożki, kolorowe kamienice czy staromiejski bruk. Niezauważone najczęściej pozostają natomiast miejskie latarnie, istotny przecież element wystroju wąskich uliczek, nadający temu rejonowi miasta niecodziennej atmosfery, przenoszącej do czarownej epoki „Lalki” Pana Prusa, nawet za cenę czasami nasuwających się skojarzeń z ówczesną biedą i niedostatkiem nadwiślańskiej dzielnicy…