101 słów na piątek

Tego jeszcze nie było, ale widocznie musiało się wreszcie zdarzyć. Do ” obyczajów” urzędników państwowych należy już nieobecność na posiedzeniach Senatu, ignorowanie zaproszeń ze strony Marszałka. Ale teraz przyszedł czas na Sejm. W miniona środę na posiedzeniu połączonych komisji obrony narodowej i spraw służb specjalnych miał złożyć wyjaśnienia minister obrony w sprawie bezpieczeństwa kraju wobec przypadku z „wiadomą” rakietą, która przez kilka miesięcy leżała sobie pod Bydgoszczą aż wreszcie pewna pani na przejażdżce konnej jej nie znalazła. Ale minister na tajne zresztą, żeby nie było przecieków, posiedzenie rzeczonych komisji nie przybył pod pretekstem, że nie będzie uczestniczył w happeningu. Psucie państwa trwa.

(Tomasz Miłkowski)

9 maja odbyło się najkrótsze posiedzenie Trybunału Konstytucyjnego w historii. Trwało zaledwie 37 sekund. Prezes Julia Przyłębska stwierdziła, że brakuje kworum do „pełnego składu”, który obecnie wynosi jedenaście osób – przybyło bowiem dziesięcioro sędziów, mimo że w pracy na miejscu znajdowało się piętnaścioro. Można powiedzieć, ze w zasadzie chodzi nie tyle o posiedzenie ile nie-posiedzenie, do którego w wyniku zbyt nikłej frekwencji nie doszło. Tymczasem rozgorzał spór o „pełny skład”, który obecnie partia rządząca proponuje określić jako posiedzenie z udziałem dziewięciorga sędziów, czyli tylu, ilu wymagano w obowiązującej wcześniej ustawie, przed zmianami po wyborach w roku 2015. Czyli: tam i z powrotem.
(Tomasz Miłkowski)

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zapowiedział wszczęcie procedury wyjaśniającej wobec stacji TVN i podjęcie stosownych sankcji w związku z opinią prof. Barbary Engelking, wypowiedzianą na antenie, że „Żydzi nieprawdopodobnie rozczarowali się do Polaków w czasie wojny”. Przewodniczący uznał, że „jeśli gość programu łże, to dziennikarz ma widzom powiedzieć, że jest to kłamstwo”, w jednym zdaniu mianując się nadzorcą prawdy i na jej egzekutora wyznaczając dziennikarza.
W ten sposób przewodniczący staje się bojownikiem nowej cenzury, która zadba o ukrócenie swobody wypowiedzi, choćby opartej na faktach, w imię jedności moralno-politycznej wspólnoty. A 3 maja, o paradoksie, świat obchodzi Międzynarodowy Dzień Wolności Prasy.
(Tomasz Miłkowski)

Nie trzeba mieć nadprzyrodzonych zdolności, aby przewidzieć następstwa własnych decyzji. Nawet ktoś nieobeznany z materią obrotu zbożem, wiedząc, jak nikłe są możliwości ekspedycji ukraińskiego zboża przez polskie porty, musiałby dokonać poważnego rachunku, aby zdecydować się na udział w słusznej co do zasady redystrybucji tego zboża, które w wyniku blokady portów a przede wszystkim agresji rosyjskiej utknęło w Ukrainie. Wszystko niby wiadomo, ale jak się okazało, wiedza wiosny nie czyni, Największy konflikt ostatnich tygodni, angażujący rolników, polityków i opinię ogniskuje się na skutkach braku umiejętności przewidywania skutków własnych decyzji. Czy ten węzeł zbożowy zostanie przecięty, zobaczymy. Na razie zastosowano widowiskowe cięcie kadrowe.
(Tomasz Miłkowski)

Departament Stanu USA ogłosił doroczny raport o prawach człowieka. Polska nie wypadła w nim najlepiej, m.in. ze względu na przejęcie przez Orlen prasy regionalnej. Proszony o komentarz minister ds. europejskich powiedział, że nie zna raportu, ale w następnym zdaniu poddał go miażdżącej krytyce. To praktykowana przez polityków wygodna metoda krytyki „na niewidzianego”. Po pierwsze, można uchylić się od merytorycznego zajęcia stanowiska, skoro przedmiotu sprawy się nie zna. Po drugie, można wyrazić moralny sprzeciw wobec rzeczywistych lub domniemanych przeciwników. Metodę tę sprawdziła wcześniej krakowska kurator oświaty, która wprawdzie „Dziadów” Mai Kleczewskiej nie widziała, ale potępiła i zaleciła szkołom omijać je szerokim łukiem.

(Tomasz Miłkowski)