101 słów na piątek

Rozpoczęła się gra w zimno / gorąco, jak co roku. Latem pogoda w Polsce bywa nieprzewidywalna, ale w tym roku upały już dały się we znaki. Padły rekordy, jak do tej pory niespotykane. A mimo to zatwardziali stróże porządku powiadają, że żadnego efektu cieplarnianego nie ma, że to fantasmagoria i wrogie podszepty. Trudni sobie wyobrazić, co powinno się stać, żeby niedowiarki wreszcie zrozumieli, że człowiek powinien próbować naprawić to, co zepsuł. Tymczasem po upałach idą chłody, poprzedzane ulewnymi deszczami. To trochę studzi nastroje, bo tzw. gorąc, choć sprawia, że lud robi się osowiały, ale także drażliwy. My ludzie Północy wolimy klimat umiarkowany.
(Tomasz Miłkowski)

Kiedy ustanawialiśmy nagrodę im. Karoliny Beylin dla dziennikarzy warszawskich, nie było pewne, czy to się sprawdzi. A jednak – już po raz piaty świętowaliśmy, bo to jest święto!, wręczenie tej nagrody, a laureat Remigiusz Grzela, zbierał zasłużone pochwały i gratulacje.
Okazało się przy tym, że takie powtarzane ceremonie pozwalają na chwilę refleksji nad istotą dziennikarstwa, nad tym, czym w istocie jest ta dziwna pasja opisywania świata i ludzi. Remigiusz Grzela powiedział podczas rozmowy po odebraniu nagrody, że pisze dla siebie. Nie było w tym krzty arogancji, ale przekonanie, że dziennikarstwo nie polega na schlebianiu komukolwiek, ale mówieniu prawdy. To korona tego zawodu.
(Tomasz Miłkowski)

Chodziła taka gadka w epoce minionej. Mowa była o nierobach artystach, Cały dzień spali, a nocą łazili goli po pokojach, siejąc powszechne zgorszenie. Dobrzy obywatele wytykali ich palcami. Do tych mądrali nawiązał poseł Mentzen rozpętując nagonkę na artystów-nierobów, którzy pasą się na krwi współobywateli, a sami nie wnoszą nic do wspólnego kotła. Poseł jęty trwogą począł wołać o wycofanie ustawy, która ma odrobinę poprawić los emerytowanych artystów, którzy całe życie ledwie wiązali koniec z końcem.
Ale nawet gdyby im się wiodło znacznie lepiej, to i tak zasłużyli sobie na wdzięczność rodaków, bo to oni przecież tkają wspólnotę, tak wrogą bractwu konfederatów.
(Tomasz Milkowski0

19 maja, w 114 rocznicę śmierci Bolesława Prusa, w Domu Dziennikarza w Warszawie rozdane zostały Nagrody im. Bolesława Prusa przyznawane przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej, ustanowione już w roku 1969, a więc niemal 60 lat temu.
Zwyczajem uroczystego rozdania są laudacje na cześć laureatów i ich wystąpienia. Podczas wtorkowej uroczystości Zielonego Prusa, honorującego dziennikarzy w początkowej fazie kariery, ale z poważnym dorobkiem (do 35 roku życia), odebrał Radomir Wit, znany reporter telewizyjny i sprawozdawca sejmowy TVN 24. Laureat zaapelował do polityków o odstąpienie od mowy nienawiści, pomówień i oczerniania, o poszanowanie prawdy. Apel zabrzmiał doprawdy pięknie. Tylko czy ktoś go wysłucha?
(Tomasz Miłkowski)

Europejski Trybunał Praw Człowieka, działający z mandatu Rady Europy, której Polska jest członkiem, wydał zabezpieczenie, w którym wzywa stosowne polskie władze do umożliwienia wybranym sędziom do Trybunału Konstytucyjnego sprawowanie ich powinności, czyli orzekania. Ale Trybunał Konstytucyjny ustami swojej rzeczniczki udaje, że decyzja Trybunału Praw Człowieka go nie dotyczy. Paradoksalnie sąd konstytucyjny oświadcza, że nie zamierza przestrzegać prawa.
Taki stan rzeczy utrzymuje się od wielu lat. Prawo swoje, a urzędnicy, którzy przypisują sobie uprawnienia ustawodawców, swoje. Niebezpieczna to gra, która nie tylko paraliżuje organy państwa, a takim jest przecież Trybunał Konstytucyjny, ale utrwala przekonanie, że można w państwie prawa bimbać na prawo.
(Tomasz Miłkowski)